วันอาทิตย์ที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2557

the walking dead in Thai



สวัสดีครับพบกันอีกแล้วนะครับไม่ได้เจอกันแปปเดียวเอง (ไอ้สัสเขาลืมไปหมดแระว่าบล็อกนี่ยังมีอยู่)
ที่เว้นไปนานเพราะช่วงนี้ผมยุ่งๆน่ะครับ เพราะไม่ค่อยมีเวลาสระผม (......โปรดไว้อาลัยให้มุกนี่1นาที) เอาล่ะๆ ในเมื่อเล่นมุกก็ไม่ฮากะจะตีเนียนที่หายไปนานซะหน่อย 

ต่อจากนี้ล่ะครับเหตุผลที่ทำต้องลุกออกมาจากโต๊ะทำงานที่มีแฟ้มเอกสารเต็มโต๊ะ และดินสอที่แทบจะหมดด้ามจากการเขียนงานอย่าหนักหน่วงมาตลอดหลายอาทิตย์ /ที่จริงแค่ลุกออกมาจากหน้าคอมที่มีถุงขนมเลย์เมื่อ4วันที่แล้วกองอยู่2ถุง และเกมส์จัดการทีมฟุตบอลที่รวยล้นฟ้า แต่ชีวิตจริงมึงจนมากเลยนะเพราะเอาแต่เล่นเกมส์นี่ล่ะ/เอาล่ะกลับมาๆ 

จะบอกว่าเรื่องที่ผมเขียนมาให้อ่านมันตื่นเต้นขนาดไหน ดูจากหัวข้อก็คงรู้แล้วนะครับ 
หลายคนคงเคยดูซีรีย์เรื่อง the walking dead กันมาแล้ว (ถ้าใครยังไม่เคยดูมันคือเรื่องเกี่ยวกับซอมบี้โดยที่เหล่าตัวละครต้องเอาตัวรอด)  แต่! พี่ไทยเรามีเรื่องที่น่ากลัวกว่าในหนังซะอีก เอาล่ะครับ
อย่าเพิ่งรีบวิ่งไปซื้ออาหารกระป๋องที่เซเว่นมาเตรียมอ่านให้จบก่อนครับ 

เพราะตอนนี้ 

ผีปอบอาละวาด!

ฟังไม่ผิดแน่นอนครับ เพราะเฮียผู้ใหญ่บ้านชัยมงคล หมู่ที่ 4 ต.นิคมน้ำอูน อ.นิคมน้ำอูน 
แกบอกว่า ชาวบ้านที่เนี้ยตายไปแล้ว10คนโดยไร้สาเหตุ แม่เจ้า! เรื่องใหญ่สิครับ ตายแบบไร้สาเหตุ
เราต้องรีบไปถามหมอเรียกทีมวิจัยมาสำรวจว่ามีโรคติดต่ออะไรหรือปล่าว แต่ไม่ครับ! 
อย่าดูถูกคนไทย คนไทยมีไรไม่ถามหมอทั้งสิ้น คือกูตัดสินใจเองเท่กว่า ชาวบ้านสุดเท่ของเรา
ก็ได้ลงความเห็นตรงกันว่ามันมาจากปอบ ! โอ้วววว ล้ำสัส ปอบยังอยู่ถึงยุคนี่อีกหรอครับ
เราสืบสายพันธ์ยังไง หรือมีประชุมกันระหว่างปอบมั้ยว่าเราจะอยู่อย่างไรในยุคดิจิตอลแบบนี้
หากมีปอบมาอ่านบล็อกนี่แนะนำให้ตั้งกรุ๊ปlineไว้คุยกัน ตั้งชื่อว่า ชมรมปอบเม้ามอย ..

เอาล่ะๆ กลับมาตรงทุกคนลงความเห็นว่าสาเหตุมาจากปอบ ทำให้ชาวบ้านต่างผวา ไม่กล้าออกเดินไปซิ้อผงซักผ้าในยามกลางคืน ทำยังไงดีครับปล่อยไว้แบบนี้คงแย่แน่ สงสัยต้องใช้ถ้าไม้ตายกันซะแล้ว!! 
ตามสูตรครับและเขาก็ไปติดต่อพระมาสวด และเชิญผู้มีอาคมเวทย์มาปราบ เอาล่ะครับใกล้ฉากบู๊แล้ว
เตรียมป็อปคอนได้เลย !! 

และฉากบู๊ที่ว่าก็จะมีท่านอาจารย์ผู้มีอาคมเวทย์ (โอ้ยชื่อเขียนยากขอเรียกว่า ท่านจารย์ล่ะกัน)
ท่านจารย์ก็จะพาเหล่าชาวบ้าน วิ่งไปตามหาบอปเหมือนยกพวกไปตีเทคโนข้างๆ 
โดยใช้ไม้ ดาบ เคาะๆ แล้วบอกว่าสิ่งที่เห็นนี้คือขั้นตอนการจับปอบ ก่อนที่จะจับลงไม้ไผ่และนำผ้ายันต์มัดไว้ยิ่งกว่าหนังไซไฟครับ แล้วภาพที่แล้วเห็นคือชาวบ้านวิ่งตามกันเป็นกองทัพคล้ายเหตุการณ์วิ่งหนีสึนามิ แต่นี่กลับวิ่งไปปราบปอบ! ซึ่งอย่าคิดนะครับว่าชาวบ้านที่วิ่งจะเป็นพวกผู้กล้าที่คัดเลือกมาแล้วอย่างหนักหน่วง เพราะพวกเขาคือ ใครก็ได้ ! ตั้งแต่ คนขายยาเส้น ยัน เด็กเล่นลูกแก้ว ทุกคนล้วนเป็นฮีโร่ได้หมด พวกเขาวิ่งกันตามท่านจารย์ด้วยรอยยิ้มเหมือนมันเป็นเรื่องสนุก(ถ้านึกภาพไม่ออกลองนึกถึงผู้หญิงเวลาแห่กันไปร้านที่ลดราคา70%) ควันตลบอบอวลครับ! ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นกิจกรรมจับปอบพาเพลินก็ว่าได้ ชาวบ้านที่มาวิ่งนี่บ้างคนไม่ได้ออกกำลังกายก็เพิ่งได้มาออกวันนี่ล่ะ ดีครับ ถือเป็นการดูแล สุขภาพ ด้วยความสนุก ร่าเริง เป็นหมู่คณะ แถมได้เป็นฮีโร่ด้วย ปรบมือสิครับ!

แล้วที่หน้าตื่นเต้นกว่านั่นคือจับมาได้ทั้งหมด 300 ตัว!!!!! โอ้วว นี่มันเยอะขนาดนั้นเลยหรอพี่
มีความรู้สึกว่ากูอยู่ประเทศนี่ไม่ปลอดภัยแระครับซอมบี้มันยังมาเป็นตัวๆ แต่ปอบนี่มาแบบ หนังart
ให้เราเดาว่าอยู่ตรงไหน บ้างที่ก็ต้นไม้ บ้างทีก็ เสา ไม่แน่นะครบมันอาจอยู่ในพัดลมบ้านท่าน ก็ เป็น ด้ายยยยย

ภาพตัดกลับมาที่หมาที่เดินสวนทางกับคนที่วิ่งไล่ปอบ ถอนหายใจแล้วพูดในใจว่า หึ! ปอบทั้งหมดมี301ตัวต่างหากพวกหน้าโง่(คือปอบเข้าสิงหมาไปแล้ว) แล้วหมาก็เดินหายไป ติดตามชมภาค2 
ถุย! ตลกแระ จบเถอะ

นาย ยอดเพ็ชร อำนาจดีมีสกุล

แหล่งที่มาของข้อมูลจริง
http://board.postjung.com/815959.html
มีคลิปให้ชมด้วยนะ
http://news.bugaboo.tv/watch/148262/%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9C%E0%B8%B5%E0%B8%9B%E0%B8%AD%E0%B8%9A.html



วันพุธที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2557

หน้าปกทรงพลัง


สวัสดีครับพบกันอีกแล้วนะครับ(อย่ามาตอแหลมึงหายหน้าไปเป็นเดือนครับ) ที่หายหน้าหายตาไป
เพราะว่าผมเรียนปีสุดท้ายและงานเยอะมากเลยนะครับ(ตัดภาพไปแม่งนั่งเล่นวินนิ่ง)
เอาล่ะครับจะระลึกความหลังไปก็เสียเวลา(ทำเนียนเลยนะมึง) เอาเป็นว่าเรามาพูดกันถึง
หัวข้อวันนี้ดีกว่าครับ

ต้องอธิบายก่อนว่าผมค่อนข้างชอบอ่านหนังสือมากครับ และชอบที่จะอยู่ในร้านหนังสือด้วย เพื่อที่จะหาหนังสือที่เราต้องการ ที่เราชอบ ผมจึงมีโอกาสสังเกตุสิ่งรอบตัวในนั้น และพบว่า นี่มันเชี่ย อัลไลกันเนี้ย!

คนเดี๋ยวนี้เวลาจะทานข้าวก็ต้องดูหน้าร้านอาหารตกแต่งสวยหรือปล่าว เวลาจะดูหนังก็ดูที่โปสเตอร์
เวลาจะอ่านหนังสือก็เช่นกันครับ ต้องดูปกดูชื่อก่อนอับดับแรกๆ

แล้วเมื่อผมดูปกไปเรื่อยๆก็เกิดอาการอยากเดินไปจับมือคนคิดชื่อ อยากจะถามเขาเบาๆว่า พี่คิดได้ไง
ยกตัวอย่างเช่น

ชื่อหนังสือ "เย่อกับปลา" โอ้ว ผมนี่หยุดเดินรีบคว้ามาเลย มันเป็นหนังสือเกี่ยวกับการตกปลา แต่ๆ ชื่อมึงนี่ 18+ มาก ผมก็นึกว่าจะมีภาพคนเย่อกับปลาซะอีก โดนใจมาก เป็นหนังสือตกปลาที่ผมอยากซื้อมาเก็บไว้ที่บ้านซะจริงๆ

หลังจากนี้ผมเริ่ม หวาดระแวงกับชื่อหนังแล้วครับ สายตาเริ่มรู้สึกหวาดระแวงมาก ในร้านหนังสือ

ต่อไปผมไปเจอหนังสือ "ตรีแล้วไปไหน" โอ้วโหว ชอบมาก นี่ล่ะที่กรูอยากรู้ อนาคตเราจะไปไหนไอ้ใบกระดาษนี่จะทำให้ชีวิตเราดีขึ้นหรือปล่าว ต่างจากหนังสือแม่ชีหรือพระหรือคุณริว ที่จะมีหนังสือ ตายแล้วไปไหน อะไรทำนองนี้ (ซึ่งไอ้หนังสือตายแล้วไปไหนนี่มึงรู้ได้ยังไงวะ แล้วถ้าสมมุติเราเชื่อมันแล้วตายไปแต่ไม่ได้ไปตามที่มันบอก กูจะเอาเงินคืนจาก ครายยยยย)

แล้วมีหนังสือหน้าหวาดระแวงอีกมากมาย ให้คุณเข้าไปลองอ่านหน้าปกกันเอาเอง ไม่อยากสปอย์
ความมันส์รอพวกคุณอยู่ครับ

แต่พอผมเห็นว่าชื่อหนังสือไทยแปลกเลยลองหาในgoogleดูว่าต่างประเทศชื่อหนังสือเขาเป็นยังไง
ก็ได้พบจุดพีคขั้นสูงสุดดังนี้

-The Urine Dance of the Zuni Indians of New Mexico : การเต้นรำปัสสาวะของ    อินเดียนแดงเผ่าซูนิในนิวเม็กซิโก เขียนโดย John Gregory Bourke (1885)
 โอ้ว แม่เจ้า! การเต้นรำของปัสสาวะ เกิดมาเพิ่งเคยได้ยิน และยิ่งเป็น ของอินเดียนแดงเผ่าซูนิใน  นิวเม็กซิโก ยิ่ง งง สัสๆ ตกลงไอ้ชนเผ่านี้มันเป็นใคร แล้วทำไมเราต้องรับรู้ว่าปัสสาวะมันเต้นรำ  ยังไง ควรจัดอยู่ ในหนังสือเรียนสังคมของบ้านเราหรือปล่าว อยากถามผู้เขียนว่า ป่วยมั้ยสบายดี  หรือปล่าว กินยามั้ย ? /แต่อยากเห็นการเต้นรำของฉี่มากเลย งงมากๆตอนนี แต่ก็ชอบ

- How to Avoid Intercourse with Your Unfriendly Car Mechanic : วิธีหลีกเลี่ยงการมีเพศ   สัมพันธุ์กับช่างซ่อมรถท่าทีไม่เป็นมิตรของคุณ เขียนโดย Harold Landy (1977)
  เป็นหนังสือที่มีกลุ่มเป้าหมายแคบมากๆ แต่ชอบมากๆ มัน...ดีนะมันเป็นเหมือนคู่มือมนุษย์
  ที่ผู้หญิงควรมี อีกหน่อยก็คงมี วิธีหลีกเลี่ยงการมีเพศสัมพันธ์ กับช่างแอร์(ในตำนาน)ของไทย   ด้วย

- Constipation and our Civilization : ท้องผูกและอารยธรรมของเรา (1943)
  อัลไลของเมิง ผมนี่งงถึงขั้นสูงสุด ตกลงพี่อยากเล่าเรื่องราวของคนแบบพี่เพื่อนบ้านพี่แต่พี่ก็     อยากเขียนเรื่องท้องผูกด้วย เลยเอามารวมกันหรือปล่าว รึยังไง งงไปหมดแล้วครับพี่น้อง

เอาล่ะครับพอเถอะครับ ผมนี่ยืนแทบไม่ไหว เอาเป็นว่าขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านกันจนถึงบรรทัดนี้ ขอบคุณทุกคนที่ยังมีความเชื่อในบล็อกนี้อยู่ /ตัดภาพไปมีคนนั่งหาวอ่านบล็อกกูอยู่3คน ชีวิ้ตต/ เอาล่ะครับยังไงเจอกันอีกเร็วๆนี้(ครั้งที่แล้วมึงก็พูดแบบนี้)สุดท้าย

ขอให้ทุกคนมีหน้าปกชีวิตเป็นของตนเอง อาจไม่ต้องตั้งว่า เย่อกับปลา อะไรแบบนั้นหรอกครับ
แค่ตั้งว่า วันนี้ฉันจะมีความสุข/ฉันต้องทำฝันให้เป็นจริง/ฉันต้องรวยให้ได้ 
ให้มันเป็นคำเตือนชีวิตเราเพื่อเราจะไปถึงจุดหมายให้ตอนจบของหนังสือ ที่ไม่ได้ใช้ปากกา 
แต่ใช้ชีวิตของคุณเขียนมัน 
จบ.

ยอดเพ็ชร อำนาจดีมีสกุล

ขอบคุณข้อมูลอ้างอิง
http://www.dek-d.com/writer/14044/



วันพุธที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2557

นะโม อาโออิ ธรรมโม มิยาบิ


สวัสดีครับ วันนี้ว่างๆอยู่ห้องเพลินๆ แต่คลื่นลมสงบมักจะเกิดพายุไม่รู้ตัวนะครับ
แล้วแม่งก็เกิดจริงๆครับ ต้องขอบอกไว้ก่อนว่า การตื่นเช้ามาแล้วจะกดอ่านข่าวนี่
ต้องใช้เวลาทำใจเยอะนะครับ เพราะแน่นอนพี่ไทยมักจะมีข่าวอินดี้ ให้เราตกใจได้ทุกวัน
อย่างเช่นเรื่องที่แล้วที่ผมเขียนเรื่อง ส้วมพระพุทธเจ้า ไป ก็คงจะมีคนตั้งคำถามว่า
เอ้ยไอ้คนเขียนนี่แม่ง ลบหลู่ ว่ะ อะไรเยี่ยงนี้ แต่ขอบอกครับผมไม่เข็ด!

เพราะเรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้คือ เรื่อง พระเลือกซื้อหนังโป๊ กลางห้างดัง โอ้ว โอ้ว โอ้ว!
นั่นล่ะครับ ไม่รู้หลวงพี่แกมาซื้อไปเปิดแล้วนั่ง สมาธิเพื่อฝึกตัวเองหรือปล่าว หรือว่าแกมาผิดหมวด
โดยเหตุการณ์ดังกล่าว หลวงพี่แกนั่งเลือกซื้ออย่างไม่สนใจคนเดินผ่านไป ผ่านมา
เรียกได้ว่า หลวงพี่แกบรรลุทางด้านแล้ว หมายถึง หน้าด้านน่ะ! อุ้ย ให้ตายเหอะ เราเขียนไรออกไป
คงจะมีบางคนอ่านถึงตรงนี้แล้ว ยกมือถามว่า พระก็มีอารมณ์ทางเพศนะเว้ยไอ้สัสเพชร
โอเคครับรู้ครับรู้ แต่มึงช่วยศึกออกมาก่อนได้มั้ย อีเหี้ยยยยยย
(เด็กอายุต่ำกว่า18ปีไม่ควรเอาตัวอย่างผู้เขียน อ้าว!ไม่ทันแล้วเรอะ 55)

ทำไมครับทำไม ทำไมหลวงพี่ท่านนี้ถึงไม่นึกถึงคนที่กราบไหว้เอาอาหารมาให้โดยที่พวกเขาคิดว่าคุณน่ะ
เป็นผู้บรรลุธรรม เป็นผู้มีบารมี เป็นผู้....(ขอตัดภาพไปที่แผงหนังสือโป๊ต่อครับ)
ซึ่งพี่เจ้าของรูปได้เปิดเผยบทสนทนาหลังเข้าไปชวนคุย หลวงพี่ตอบกลับว่าว
“โห..มันละลานตามากเลยโยม เลือกไม่ถูก จะเลือกต่อก็เกรงใจคนที่เข้าจะเดินมาดู เอาแค่นี้ก่อน”

ครับ! เจริญล่ะครับประเทศชาติ นี่ยังไม่รวมสิ่งที่ผมเคยเจอมาเช่น พระยืนดูโมเดลของเล่นที่สะพายเหล็ก
พระมาซื้อโทรศัพ พระเดินซื้อเฟอร์นิเจอร์หรูหรา และพระเล่นวินนิ่งที่เกมส์เซ็นเตอร์ และอีกมากมาย

จนทุกวันนี้บอกตรงๆครับจะยกมือไหว้พระนี่กล้าๆกลัวๆ ยิ่งพระใหม่ๆนี่ยิ่งเข้าไปใหญ่
กลัวไหว้ไปแล้วไปเจอกันข้างนอกมาชวนเล่นวินนิ่ง นี่กูเงิบ

สุดท้ายขอให้จำไว้ครับ พระอยู่รอบๆตัวคุณ (อีสัสอย่างกะซัตเตอร์) /จบ

นาย ยอดเพ็ชร อำนาจดีมีสกุล

แหล่งอ้างอิงhttp://news.mthai.com/hot-news/370457.html

วันจันทร์ที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2557

ส้วมคุณธรรม!



สวัสดีครับ สำหรับวันนี้รายการในช่วง ล่าท้าผี จะมาสำหรับ บล็อก ร้าง แห่งนี้ ภารกิจแรกนะครับคือการกดดับเบิลคลิกรียกวิญญาณ
(ไม่ใช่แล้วว้อย!) ไม่ได้เขียนนานเลยนึกว่าร้างซะแล้วเรา คือผมไม่ได้หายไปก่อม็อป และเพิ่งกลับมาคืนความสุขให้ประชาชนหรอกนะครับ
แต่ผมต้องกลับมาเพราะผมทนไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ประเทศไทยของเรากำลังพบเจอกับสิ่งที่ยิ่งใหญ่! ผมจึงต้องออกมา ! (กูลุ้นตรงมึงใช้เครื่องหมายตกใจเยอะนี่ล่ะ)
สิ่งนั้นคือ/ตัดเข้าโฆษณาก่อนเลยครับ

อีสัส!/นี่คงเป็นคำที่คนอ่านตะโกนใส่ผมถ้าแม่งจบแค่ย่อหน้าข้างบนอย่างที่ละครไทยชอบทำ อย่างเช่นตอนนางเอกจะแดกน้ำที่นางร้ายวางยาไว้
ผมนี่เดินไปหยิบกรรไกรตัดเล็บมาไปตัดเล็บหลังบ้านรอเลยครับ เพราะแม่งตัดเข้าโฆษณาแน่นอน ถถถถถ(สัสเปลี่ยนภาษาไม่ทัน)
เอาเป็นว่าสิ่งที่ทำให้ผมมาเขียนบล็อกนี้อีกครั้ง คือ! ประเทศไทยพบเจอ ! ส้วมพระพุทธเจ้า โอ้วววววแม่เจ้า ฟังไม่ผิดหรอกครับส้วมพระพุทธเจ้านี่ล่ะครับ !

ผมไม่ได้มโนขึ้นมาเองนะครับ พบเจอที่ วัดพระบาทยั้งหวีด หมู่ 3 ต.มะขุนหวาน อ.สันป่าตอง จ.เชียงใหม่ ส่วนอีเมล์หรือเฟสบุ๊คเดี๋ยวไปถามเจ้าอาวาสให้ครับ(ถุย!)
นี่ครับแหล่งอ้างอิง http://board.postjung.com/788092.html เพื่อแสดงว่าผมไม่มั่วนะครับ
แล้วประวัติความเป็นมา โดยสังเขปคือ ตามตำนานพระพุทธเจ้าได้เสด็จมายังวัดแห่งนี้ แล้วได้ประทานรอยพระบาทไว้ โดยได้ทรงถ่ายพระบังคนไว้ด้วย ซึ่งในขณะนั้น
มีพระนาคนามสะสัญชัยได้ผุดออกมาพร้อมบ่อน้ำ และถวายกระบวยทองคำเพื่อให้พระพุทธเจ้าได้ใช้สรงพระวรกาย ซึ่งก็มีรูปปั้นพญานาคไว้บริเวณข้าง
บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ดังกล่าวในเวลาต่อมา โดยส้วมดังกล่าวแม้จะอยู่ในฤดูแล้ง ก็มีน้ำไหลอุดมสมบูรณ์ตลอด ทำให้ชาวไร่ชาวนาในพื้นที่หากปไม่มีน้ำเพียงพอก็จะมาขอพร
เพื่อให้มีน้ำใช้ตลอดปี ไม่ฝืดเคือง นะครัช 

ครับ! ครับ นั่นล่ะครับตำนานโถส้วมพระพุทธเจ้า ตอนกำเนิดส้วม ณแดน สยาม (สุดยอด) คือผมต้องออกตัวก่อนนะครับว่าผมเป็นคนไม่ค่อยนับถืออะไร
แต่ทำบุญตลอดนะครับเพราะทำตามๆกันมา ผมเชื่อในความดีมากกว่าครับ และผมก็ไม่ลบหลู่ด้วย แต่ขอวิจารณ์ข่าวนี้หน่อยเถอะ มันแบบว่าเอ่อ...มึงควรลง
กินเนสบุ๊คมั้ย หรือผมควรทำตัวยังไง ควรตกใจ หรือไปกราบไหว้ และอดตั้งคำถามไม่ได้ว่า อ้าวแล้วที่ฉีตูดล่ะ เจอมั้ย มีอะไรทำให้แน่ใจว่านี่คือส้วม
มีกล่องทิชชู่มั้ย (มึงจะตลกไปไหน)

คือไอ้ความสงสัยนี่แม่ง ตั้งแต่รอยเท้าพระพุทธเจ้าที่คนเขากราบไหว้แล้วนะครับ ว่ามันจริงหรอวะครับ (เชื่อว่าทุกคนก็สงสัย) แล้วถ้าผมไปเขียนตราคอนเวิร์สลงไป
คนจะเชื่อว่าพระพุทธเจ้าใส่คอนเวิร์สหรือปล่าว แล้วกูจะบาปมั้ย แล้วกูสามารถทำมันเป็นไวรัลโฆษณาให้คอนเวิร์สได้เลยนะ (มึงจะตลกไปแระ)

เอาล่ะครับความสงสัยกระจ่ายขึ้นทันตา เมื่อผมได้อ่านคอมเม้นท่านหนึ่งบอกว่า พระพุทธเจ้าไม่เคยมาเมืองไทยครับ
ส่วนหากคนอ้าง รอยพระบาท แค่การจำลองเท่านั้น หยุดเถอะอย่าให้ศาสนาอื่น ดูถูกเลยครับ ผมคนหนึ่งอาย เคยโดนศาสนาอื่นถามมาแล้ว หน้าซีดเลย

อ้าว! อีเชี่ยกูไหว้โมเดลตีน เอ้ย เท้าพระพุทธเจ้า อยู่หรอ โอ้มายก็อต! (แล้วกูจะตกใจห่าไรเจ็ดแปดครั้งในบทความเดียวเนี้ย)
เอาเป็นว่าคำสอนของพระพุทธเจ้าเป็นสิ่งที่ดีครับ แต่บางคนงมงายมโนอะไรไปเองเป็นสิ่งที่ดีเหมือนกัน(อ้าวยังไง)
เพราะว่าจะทำให้เรามีรอยยิ้ม เอ่อ...

ไม่ทราบว่าท่านเจ้าอาวาสกำลังร่วมมือกับโครงการ คือความสุขให้ประชาชนอยู่หรือเปล่าครับ แต่ท่านทำได้ดีจริงๆ/จบ

นาย ยอดเพ็ชร อำนาจดีมีสกุล

วันจันทร์ที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2557

แบบนี้ของพี่ขึ้นเลย ไอ้น้อง!



สวัสดีครับไม่ได้โผล่หัวมานานเนืองจากช่วงนี้งานเยอะ และติดสอบครับ (มึงอย่ามาหาข้ออ้างขี้เกรียจก็บอกเหอะ)
ใครที่อ่านชื่อตอนมาไม่ต้องตกใจนึกว่าผมจะไปต่อยใคร หรืออัดคลิปท้าไฟว์กับ เน วัดดาวนะครับ แต่มันเป็นความภูมิใจของคนไทย
แบบโครตๆไทยต่างหากนั่นก็คือการสักยันต์ แล้วของขึ้น ! ฝรั่งได้ยินแค่นี้ก็เงิบแดกแล้วครับ นี่มันอัลลายยยยยยย

การสักยันต์ของคนไทยมีมาตั้งแต่ยุคบางระจัน (เพราะผมจำมาจากหนัง) ซึ่งเชื่อกันว่าจะฟันแทงไม่เข้า ครับไม่เข้าเลย (ถ้าฟันไม่เข้าจริงเราคงไม่เสียกรุงถึงสองครั้งหรอกครับ)
เอ้ย ไอ้สัส มึงดูถูกคนไทยหรอวะ (เสียงด่าตะโกนมาแต่ไกล) ป่าวๆครับพี่ ผมแค่..... วิ่งหนีไปอย่างไว   เหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นกับผมหรือปล่าวไม่รู้ เพราะพี่ๆที่แกสักยันต์นี่ล้วนโหดสัส เช่นพวกแก๊งโอรสนี่สักจนคุ้มอ่ะครับ ทั้งตัวมีแต่รอยสักไม่มีที่ว่างให้ผิวหนังได้โชว์ผิวเรียบเนียนกันเลยทีเดียว
เชื่อว่าอีกซัก3-4 ปีจะมีการสักเล็บเกิดขึ้นแน่นอน เนือกจากไม่มีที่สักแล้ว ชีวิต เฮ้อ

เรื่องของขึ้นนี่แม่งเวรี่ไทยมาก เราจะเห็นพวกของขึ้นได้ตามงานสวดอัลไลซักอย่างแล้ว จะมีคนลุกขึ้นมาเต้น เอ้ย ! มาทำท่าทางของขึ้นต่างหาก
บางคนเป็น หนุมาน นี่เห็นเยอะเลยครับ ทำท่าทางโอ้ววววว สุดยอดรวมทั้ง ทศกัน พ่อปู่ จิ๊กจก ตุ๊กแก มะพร้าว ส้มโอ ไชโยโหฮิ้วววว(ตลกไปแระสัส)
พอผมกลับมาคิดดูเออว่ะ หนุมาน พ่อปู่ ไรพวกนี้มันเป็นนิทานมิใช่หรอวะครับ แล้วมันขึ้นได้เยี่ยงไร คนสักต้องเทพมากขนาดเอานิทานใส่ลงร่างกายเหมือนลงวินโดวอ่ะหรอ
...แล้วถ้ากูเป็นคนสักบ้างล่ะ หึหึ แค่คิดก็สนุกเหี้ยๆแล้วครับ

ถ้าผมคิดรอยสักขึ้นมา3รอยเท่ๆ จะมีรายชื่อดังนี้

สัก กลัวเมีย - ให้แกพี่ๆที่ชอบการกระทืบเมียเป็นงานอดิเรก เพราะถ้าวันไหนทะเลาะกะแฟนแล้วของขึ้นจะอยู่สภาพดังนี้ครับ
ผัวของขึ้น !
เมีย ทำไมมึงจะทำไมกรู !
ผัว ป่าวจ๊ะที่รักเดี๋ยวนวดขาให้นะ
เมีย อะไรของมึงเนี้ย
ผัว อ่ะนี่จ๊ะเงินที่ซ่อนไว้
เมีย แฮปปี้ทันที
เห็นมั้ย ครับ ความสุขเกิดขึ้นในครอบครัวทันที

สัก เกรงใจผู้โดยสาร - สำหรับผู้ขับรถเมล์สายนรกต่างๆที่เวลาโดนแซงแล้วรู้สึกเหมือนมีใครไปตบกาบาลแม่พี่เขา ! โกดเป็นฝืนเป็นไฟ
แต่ถ้าสักกับผมรับรอง พอของขึ้น จะนึกในใจว่า
เออ คนที่นั่งในรถเขามีครอบครัวนะ / เขามีลูกที่ต้องดูแล /เขามีแม่ที่รอที่บ้าน/เขามีอนาคต
แค่นี้โลกก็น่าอยู่แล้วครับ

แล้วรอยสักสุดท้ายผมอยากสักให้คนไทยทกคนทุกอาชีพทุกสีเสื้อ ทุกวัย
รอยสักนั้นมีชื่อว่ารอยสัก "คนดี" พอของขึ้นทุกคนเป็นคนดีแค่นี้ก็เวรี่แฮปปี้แล้วครับผม

นาย ยอดเพ็ชร อำนาจดีมีสกุล

วันอังคารที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

พรรคการมันส์

สวัสดีครับ ท่านผู้ที่ตั้งใจเข้ามาอ่าน/แล้วก็ผู้ที่ผ่านมาแล้วอ่าน/หรือผู้ที่อ่านฆ่าเวลา/ผู้ที่อ่านตอนอกหักผู้ที่..(พอแล้วโว้ย)
ยังไงก็ตามครับ ความมันส์ในประเทศไทยก็ไม่มีทางหมดไปจากโลกนี้ง่ายๆ ตะโกนบอกฟ้าเลยครับว่า
"ขอบคุณที่ให้กูเกิดเป็นไทยยยยยยย"(ลากเสียงเหมือนแก้มเดอะสตาร์) เอาล่ะครับถ้ามีคำถามว่า ประเทศไทยเราเรื่องอะไรเครียดที่สุด
การเมืองคือหนึ่งในคำตอบครับ แต่ถามว่าเครียดมั้ยร้องไห้หรือปล่าวอย่าเครียดนะ ผมได้แต่บอกว่าพอๆผมไม่ได้เครียดแต่ผม ขำ! มากกว่าโดย เฉพาะ การเลือกตั้งครั้งที่แล้ว

อย่าเพิ่งโกดผมนะครับแบบว่า เอ้ยนี่มึงหัวเราะเยาะความฉิบหายของประเทศหรอ ป่าวๆครับ
แต่ที่ผมขำคือ ชื่อพรรคการเมืองพรรคหนึ่ง ชื่อ "พรรคทวงผืนป่าไม้" ได้ยินถูกแล้วครับไม่ใช่องค์กรสิ่งแวดล้อมอะไรนะครับนี่มันคือพรรคการเมือง
ต้องบอกเลยว่าอยากกราบผูที่ตั้งชื่อมาก ไม่แคร์ใครคือกูมาเพื่อจุดประสงค์เดียวเท่านั้นและกูก็เจาะกลุ่มเป้าหมายกลุ่มเดียว แม่งเท่สัส!
ถ้าเป็นหนังก็คงเป็นหนังARTอินดี้ตามใจกูและพรรคพวก คือผมก็รักษ์ป่าไม้และธรรมชาตินะครับ แต่พี่ไม่คิดจะเอาด้านอื่นบ้างหรอครับ
ถ้าแกได้เป็นนายยก คงจะป่าไม้เต็มบ้าน โอ้โห! แค่คิดระบบนิเวศก็งดงามแล้วครับ จุดพีคสุดนี่คงถึงขั้นโหนเถาวัล กันแทนรถเมล์ไปเล้ย

นี่ผมเห็นพรรคนี้แล้ว ผมอยากทำตามแนวพี่เขากันบ้าง ดีมั้ยครับตัวอย่างเช่น
-พรรคขนมจีนแห่งประเทศไทย สนับสนุนให้คนไทยแดกขนมจีนแทนข้าว ให้กลายเป็นสินค้าขึ้นชื่อแดนสยาม
-พรรคแว้นเพื่อไทย สนับสนุนเด็กแว้น สร้างสนามแข่งทุกตำบล ท่อดัง สก๊อยสวย น้ำยาอุทัยรวย/จบ
-พรรคเรียนคณิตเพื่ออะไร โอ้วนี่ล่ะพรรคที่อยากทำ ช่วยหาเหตุผลให้ผมที ผมเรียนมาไม่ได้ใช้ห่าอะไรเลยครับนอกจากหารข้าข้าวกับเพื่อน
-พรรคอนุรักษ์ลูกทุ่งไทย เพราะช่วงนี้ลูกทุ่งไทยอาจกลายเป็นเพลงป๊อปไปแล้วก็ได้ครับ เพราะ ใบเตย แกก็ไปเต้นๆ จนผมคิดว่านี่หรอลูกทุ่งไทย
แล้วยังมีอีกมากมายเช่น พรรคกลางวัน พรรคน้ำองุ่น พรรคไทยรักใคร พรรคหาน๊อตตัวที่3ให้กูที และอื่นๆอีกมากมาย

ลองคิดดูนะครับถ้ามีพรรคการเมืองแบบนี้ใครจะเครียด ครับ ผมคนหนึ่งล่ะคงนั่งดูประชุมสภาอย่างเมามันส์กันเลยทีเดียวครับ
แต่ตอนนี้ผมมีพรรคหนึ่งอยากจะแนะนำคนไทยทุกคนครับและผมสนับสนุุนเต็มที่เชื่อว่าพรรคนี้จะนำความสงบกับมาให้บ้านเรา

ชื่อว่า "พรรคผ่อนเถอะครับพี่น้องชาวไทย"

นาย ยอดเพ็ชร อำนาจดีมีสกุล

วันอาทิตย์ที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

ติ่งไทย หัวใจเกาหลี

สวัสดีครับ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ(อย่ามาตอแหลเมื่อวานมึงเพิ่งเขียนไปตอนนึง สัส)
ครับที่เห็นว่าช่วงนี้เขียนบ่อยไม่ใช่อะไรนะครับ คือกูออกจากบ้านไม่ได้หลัง4ทุ่มครับพี่น้องครับ
(รัฐประหารสุดชิลของประเทศเรานั่นเอง เฮ) เอาล่ะครับวันนี้จะมาเขียนสิ่งที่อยากเขียนมานานแสนนาน
อึดอัดสุดชีวิตเรื่องความภูมิใจสุดๆของแดนสยาม เรื่อง ติ่งเกาหลี (ลุกขึ้นปรบมือสิครับ)

ครับถ้าผมเป็นนายยก ผมจะแก้ปัญหานี้เป็นปัญหาแรกๆกันเลยทีเดียว คำว่าติ่ง ผมพยายามหาความหมายของมัน แล้วได้รู้จากเพื่อนว่ามัน ย่อมาจาก ติ่งหู หมายถึงอวัยวะที่ไปด้วยทุกที่แต่ไร้ประโยชน์
พอได้ยินดังนั้น ผมถึงกับขึ้นเลยครับ! ขึ้นไปหากาแฟเย็นกินที่ชั้น2 (ไม่ใช่ว้อย) ผมรู้สึกแย่จริงๆนะครับ
เพราะมาย้อนดูผมเองก็อาจจะเข้าข่ายติ่งเหมือนกัน เช่น ติ่งนักเขียนหนังสือ ติ่งผู้กำกับบางคน ติ่งหนังบางเรื่อง เคยไปต่อคิวซื้อหนังอินดี้แถวโครตยาว  แล้วยังไม่พอยังต่อคิวขอลายเซ็นผู้กำกับเป็นชั่วโมง
ผมแทบร้องไห้ที่ผมทำมาทั้งหมดนั่งรอนานๆตื่นเต้นกับลายเซ็นนี่กูเป็นได้แค่ติ่งหรอเนี้ย ผมไปนั่งกอดเข่าที่มุมห้องไม่พูดกับใครเป็นชั่วโมง(สัส มึงเวอร์แระ)

นั่นล่ะครับพอผมเดินไปไหนก็รู้สึกเหมือนคำว่าติ่งมันแปะติดอยู่กลางหน้าผาก แต่คำว่าติ่งกับสลายหายไปเมื่อผมได้ไปศึกษาหาข้อมูลมาครับ(กับการเรียนหนูตั้งใจอย่างนี้มั้ยลูก เสียงอาจารย์แม่คลอเบาๆ)
คือผมนี่อยู่ในขั้นแค่ชอบ หรือเป็นเกมส์ก็เลเวลยังไม่ถึง10ครับ โล่งใจเฮ้อ

การที่คุณจะเป็นติ่งเกาหลีได้นั้นคุณต้องมีสกิลเพ้อระดับ10 ครับหรือเดี๋ยวนี้เขาเรียกว่ามะโน
คือคุณคนไทยก็จริงแต่หัวใจคุณต้องเป็นเกาหลีครับ สังเกตุจากบางเหตการณ์ติ่งเกาหลีด่าคนไทยด่าเมืองไทยแล้วชมเกาหลี ทะเลาะกะคนไทยเข้าข้างเกาหลีบ้าง เช่น บัวขาว จะต่อยกะ นักมวยเกาหลี
พวกติ่งพวกนี้เชียร์เกาหลี อ้าว!อีสัส อุ้ย ขอโทษครับเผลอพิมพ์คำหยาบจนได้(กูรู้มึงตั้งใจครับ)
คือถ้าเกิดคนไทยเปิดสงครามกับเกาหลีเมื่อไรแล้วมีไส้ศึกไม่ต้องสืบเลยครับพวกติ่งนี่ล่ะครับอับดับแรก

แล้วเรื่องรอนักร้องนี่ไม่ใช่ไปรอกัน 1-2 ชั่วโมงนะครับ บางคนรอเป็นวันเพื่อเห็นนักร้องเกาหลีเดินผ่านกะพริบตา2ที ยกมือ โบกไปมาแล้วหายไปกับกลุ่มบอดี้การ์ด แค่เนี้ยที่น้องๆเขารอมาทั้งวัน เอ่อ....
แล้วบางคนนี้ร้องไห้ครับ โอ้วแม่เจ้า จุดพีค ชัดๆ ทำอย่างกับพี่ๆเกาหลีปลูกบ้านให้น้องหรือชุบเลี้ยงน้องมาตลอดชีวิต ผมนี่แทบร้องตามครับไม่ได้ร้องเพราะเกาหลีนะครับร้องเพราะว่าโลกนี้แม่งอยู่ยากขึ้นทุกวัน

เอาล่ะครับเข้าใจความสุขแต่ล่ะคนมันไม่เหมือนกันครับ ว่ากันไม่ได้แต่อย่ามากไปก็พอประเทศชาตินี้
มันจะอินดี้เกินไปแล้วครับ

ผมเคยรอครั้งหนึ่งนานมากครับรอตั้งแต่ตี3ยัน11โมงคนเยอะเป็นล้านเลยครับร้อนมากแต่พอถึงเวลาผมกลับดีใจจนจะร้องไห้ ที่ได้เห็น ผมรอ "พระเจ้าอยู่หัว ในหลวงของเราครับ"

ยอดเพ็ชรอำนาจดีมีสกุล

วันเสาร์ที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

มือที่3(โทรศัพท์มือถือน่ะ)

สวัสดีครับ วันนี้จะมาบ่นเรื่องคนไทยกับโทรศัพท์มือถือกันซะหน่อย เพราะทุกวันนี้มันคืออะไรกันครับ
เดินไปกับแฟนกับเพื่อน เหมือนกูเดินคนเดียว ทุกคนต่างเอาโทรศัพท์ขึ้นมากดคุยกะเพื่อนในเฟสบุ๊คหรือในไลน์เดินก้มหน้าก้มตากันเข้าไป พอเราบอกว่าเล่นทำไมเยอะแยะ มันกลับบอกว่าอ้าวทำไมไม่เล่นของตัวเองจะได้ไม่เซง (อ้าว ตกลงกูผิดใช่มั้ย!เนี้ย)

อะไรที่มันเกินพอดีไปมันย่อมไม่ดีครับ ผมก็ติดคอมนะครับอันนี้ยอมรับแต่ผมก็ยังออกไปข้างนอกโดยการไม่เอาโทรศัพท์ไปได้อย่างสบายใจ บางคนนี้ไม่ได้นะครับเล่นคอมเสร็จกูไปข้างนอกกูเล่นในโทรศัพท์ต่อ ผมล่ะงงกะชีวิตมนุษย์สมัยใหม่เหลือเกิน (มึงพูดเหมือนมึงเกิดยุค80เลยเนอะ) 
ผมจะยกตัวอย่าง สำหรับกรณี ที่งงชีวิตมากๆ ดังนี้
-ไปทะเลกันเหอะ เย้เย้ /ไปนอนเล่นไอแพตอัพรูปคุยไลน์ริมชายหาด
-เจอเพื่อนที่ไม่ได้เจอมา10ปี/ไปนั่งกดไอโฟน คุยกันไม่กี่คำ แล้วอัพรูปว่าน่าจะมีเวลาอยู่ด้วยกันนานๆ(สัส) 
-ไปกินข้าวกับแฟน/นั่งอัพรูปอาหาร เล่นเฟสบุ๊คแฟนกลายเป็นแค่พ๊อพในการถ่ายรูป
-ไปเยี่ยมพ่อแม่/นั่งเล่นโทรศัพทจนแม่ต้องสมัครเฟสบุ๊คไปถามว่า นี่มึงมาทำไม?ค่ะ
-ทะเลาะกับเพื่อน หมาตาย แม่ยายสิ้น ทุกอย่างล้วนอัพลงสเตตัสให้ได้ติดตามกันอย่างจุใจ
-อัพรูปโชว์นมกันให้ว่อนเพื่อเพิ่มยอดlike โอ้วหญิงงามแดนสยามกูไปหมดแระ
-ปั้มผู้ติดตามในเฟสบุ๊ค ไม่รู้ว่าจะอยากเป็นแกนนำอะไรขนาดน้าน ถึงขนาดต้องมีคนติดตาม เฮ้อ

ทุกวันนี้พอผมไปมหาลัยก็เห็นเพื่อนๆต่างก็ต้องการไฟฟ้าวิ่งตามหาปลั๊กไฟอย่างกะหาทอง แล้วที่ตามมาคือเกิดการต่อคิวเกิดขึ้น สมัยก่อนเห็นคิวร้านข้าว ต่อคิวอ่านการ์ตูน มันน่ารักดีนะครับ แต่ตอนนี้ ปลั๊กไฟแม่งHOTกว่าณเดชอีก ปัญหานั้นถูกแก้โดยทันที เมื่อทุกคนมีที่ชาจแบตสำรองตราไฮยีน่าถือไอโฟน(สัสที่มึงพิมพ์มาทั้งหมดเพื่อขายที่ชาจสำรองใช่มั้ยเนี้ย!) 

ครับนั่นล่ะตอนนี้แม่งมีกันทุกคนยกเว้นข้าพเจ้าอาจเป็นเพราะผมไม่ค่อยใส่ใจโทรศัพท์มาก(ถึงไม่ใส่ใจเลย) แบตเหลือ50%ใช้สามวันยังได้ ชีวิตนี้ไม่คิดจะมีใครโทรหาเพื่อนก็หายหัวหมด เศร้าเนอะ(มึงจะดราม่าทำไมเนี้ย) กลับเข้าเรื่องกันดีกว่าเมื่อทุกคนมีที่ชาจแบตสำรองอยู่ในมือแล้ว อำนาจก็เป็นของพวกเขาโดยสิ้น ชีวิตของวัยเพื่อนที่น่าจดจำก็น้อยลงครับ 

บางทีผมก็อิจฉารุ่นพ่อรุ่นแม่ที่ยังไม่มีอะไรเลยนะครับ เพราะพวกเขาคงใช้ชีวิตคุ้มกันมากๆ เขียนจดหมาย ใช้กล้องฟิล์มถ่ายรูปด้วยกันที่นี่ ต้องรอล้างรูปด้วยความตื่นเต้น (ตอนเด็กผมทันนะ รู้สึกว่าเอ้ยแม่งโครตลุ้น) ทุกคนต่างตื่นเต้น 

ไม่เหมือนเดี๋ยวนี้ถ่ายไม่ดีก็ลบทิ้งไปง่ายๆ เหมือนที่คุณกำลังลบเพื่อน/คนรอบข้าง/พ่อแม่ทิ้งไปจากชีวิตคุณง่ายๆ นั่นล่ะครับ.

ยอดเพ็ชร อำนาจดีมีสกุล



วันพฤหัสบดีที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

รัฐประหาร มีใครได้ยินกูมั้ย!

ในขณะที่ผมกำลังเขียนเรื่องนี้อยู่นั้น เป็นวันที่ประเทศไทยประกาศรัฐประหารครับ เมื่อตอนเย็นผมตื่นมาจากการหลับกลางวัน เสียงเด็กร้องไห้ คนโวยวาย ผมเอามือออกไปเปิดผ้าม่านที่หน้าต่าง เห็นรถถังของทหารกำลังผ่านหน้าไปแบบสโลโมชั่น พร้อมเสียงวิทยุประจำเมืองให้คนอพยพให้เร็วที่สุด... 
สัด ไม่ใช่ล่ะ! เล่าเป็นหนังสงครามดร่าม่าเลย อันที่จริงผมตื่นมาแล้วแฟนบอกว่าบ้านเมืองกำลังวุ่นวาย 

ผมที่คิดว่าตัวเองต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อช่วยประเทศชาติเป็นสิ่งแรกแล้ว นั่นคือการ!...ลุกจากที่นอนมาเปิดfacebookนั่งเลื่อนเมาส์ทำหน้าโง่ๆเพื่อดูข่าว(คือมึงพูดซะเท่เลย) เนื่องจากทีวีที่บ้านกลายเป็นช่องดีเจเปิดเพลงตามใจทหารไปซะทุกช่อง เช่นเพลง หนักแผ่นดินนี่พีคสุด อยากจะโหลดทำเป็นเสียงเรียกเข้า  ถ้าโทรไปขอเพลงได้จะดีมากเลยครับ ฮ่าๆ

หลังจากที่ผมดูสถานการณ์ทางเฟสบุ๊คเหมือนองค์กรป้องกันอุตกาบาทตกใส่โลก(คือมึงจริงจังมากครับ) ผมกับแฟนก็คิดว่าแย่ล่ะข้างนอกนี่มันต้องเงียบสงัด มีเสียงเครื่องบินบินกันเยอะไปหมด แถมเพื่อนผมบางคนก็ยังหา รถกลับบ้านไม่ได้คนเขาแย่งกันกลับ ผมรู้สึกไม่กล้าออกไปข้างนอกเลยครับ แต่พี่ทหารแกบอกว่าห้ามออกเด็ดขาดหลังสี่ทุ่ม (แล้วตอนนี้ข้าวยังไม่ได้กิน) ผมเลยตัดสินใจ ลุยออกไป ตอนแรกนี่คิดว่าต้องวิ่งหลบระเบิดซ้ายขวา แล้วมุดลวดหนาม ในมือถือถุงข้าวแกง เอาข้าวกลับมาให้จงได้ 

แต่พอผมออกไปข้างนอก สถานการณ์แม่งเหมือนหนังคนละม้วนเลยครับ ผู้คนออกมาซื้อของ เหมือนเดินอยู่เยาวราช แถมเยอะกว่าปกติ เข้าไปในเซเว่นนี่ต่อคิวยาวกว่าปกติ เสมือนน้ำกำลังจะท่วม เดินผ่านไปก็ได้ยินคนคุยกันเชิงตลกขบขันกับ รัฐประหาร รู้สึกชิลมากครับ นี่สิประเทศกูแม่งไม่ให้ความร่วมมือกับอะไรทั้งสิ้น ยังไงไม่รู้กูชิลก่อน เท่มากครับพี่ไทย 

แล้วก็มีข่าวออกมาว่าจะทหารจะตัดเน็ต โอ้วเดือดร้อนกว่าไอ้คำว่ารัฐประหาร ย่อหน้าแรกกันอีกครับ คนไทยออกมาโวยในเน็ตว่าตัดทำไมๆๆๆ เหมือนตัดแล้วจะอยู่ไม่ได้ ทหารคงคิดว่า แล้วที่กูประกาศรัฐประหาร พวกมึงชิลกันจังนะสาส

แต่ยังไงก็ตามไม่มีการตัดครับเป็นข่าวลือ (อุตสาโหลดหนังไว้ตั้งเยอะกลัวไม่มีไรทำครับ) แต่บางที่ผมก็อยากให้ตัดอินเตอร์เน็ตไปซักเดือน เพื่อที่คนไทยจะได้ไม่ต้องก้มหน้าก้มตา กดมือถือ แล้วมีเวลาทบทวนกับตัวเองบ้าง ว่า คุณทำอะไรให้ประเทศ ให้คนรอบข้าง นอกจากกดlikeในเฟสบุ๊คบ้าง.

ยอดเพ็ชร อำนาจดีมีสกุล

วันอังคารที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

ทหารไทยใจเย็นๆ


สวัสดีครับช่วงนี้งานเยอะแล้วกำลังอ่านหนังสือที่ยังไม่ได้อ่านเยอะ เลยกะจะเก็บให้หมด
แต่ความสงสัยแม่งพุ่งขึ้นมาในหัวแบบทันที่ ว่าเกิดมา คนเราแม่งเหนื่อยเพื่ออะไร ความคิดนี้พุ่งขึ้นมาแล้วภาพที่ตามมาคือ คนเราแย่งกันขึ้นรถเมล์ คนเราไม่รอคนอื่นแม้ว่าเขากำลังจะวิ่งมาขึ้นลิฟแต่คุณก็ปิด ขอทานที่กำลังเล่นไอโฟน (สัส ไม่ใช่แระ) 
แต่ถ้าใครอยากลบคำถามที่ว่าคนเหนื่อยเพื่ออะไรความเหนื่อยที่คุ้มค่าที่สุดคือเหนื่อยเพื่อชาติครับ 
ทหารไทยนี่ล่ะคุ้มสุดล่ะในชีวิตเกิดมาทำเพื่อส่วนรวมเท่จิงๆ /ตัดไปอีกภาพ เด็กร้องไห้จับได้ไปแดง ให้ตายเหอะ  
ผมเป็นคนหนึ่งครับที่กำลังผ่อนผันทหารเพื่อเรียนอยู่แต่โชคดี(หรือปล่าว)ของการผ่อนผัน คือได้ไปพบเจอบรรยากาศการตรวจเลือกทหารหลายครั้ง ซึ่งแน่นอนครับ ความวุ่นวาย และความฉิบหายรวมกันอยู่ที่นั่น คนที่เข้าสมัครทหารแต่ละคนนี่รอยสักเต็มตัวอย่างกะพี่เน วัดดาว ผมเห็นแล้วนึกว่านักโทษกลับใจหลังหนังจบ คือถ้าพวกพี่แกเป็นทหารก็ไม่ต้องกลัวใครล่ะครับ โหดสัส กันทั้งกรมแน่ๆ 
ที่จุดสำคัญของการไปตัวเลือกทหารนี่คือการ รอ ครับ เรียกได้ว่าใครความอดทนต่ำนี่มีเครียด รอ นานยิ่งกว่าภาคต่อของหนังไตรภาค จำได้ว่าครั้งแรกมาผ่อนผันตั้งแต่6โมง ได้กลับ4ทุ่ม ส่วนเพื่อนมาจับใบดำใบแดง ได้กลับตี2 โอ้ว เรียกได้ว่าวันนี้ทั้งวันให้นายคนเดียว
ต้นเหตุของการ รอ คือพี่นายทหารที่เรียกรายชื่อนี่ล่ะ ตอนแรกมาถึงตะโกนแหกปากว่าเราต้องแข็มแข็ง
ผมที่มาเพียวผ่อนผันนี่อยากกระโดดไปสมัครทันทีความรักชาติแม่งพุ่งเข้าเบ้าตา รู้สึกถึงภาพ พระนเรศวรตอนชนช้าง แต่!ความฮึกเฮิมของผมหมดไปทันทีเมื่อพี่แกเริ่มเรียกรายชื่อเท่านั้นล่ะ ไม่รู้ว่าใครโยนฮอลคูล เข้าปากพี่แกหรือปล่าว เพราะการเรียกชื่อของพี่เขานี่สโลโมชั่นมาก แล้วเรียกไปหยุดไปด้วยนะ ความรู้ถึงเหมือนโหลดเกมส์จากเน็ต20gb แล้วเน็ตกาก 
จนผู้ปกครองบางคนถึงกับนินทาต่างๆนาๆ ผมก็รอนะครับแต่ผมกลับรู้สึกเฉยๆ แล้วอยากจะพูดกับผู้ปกครองต่างๆเบาๆว่า เขาปกป้องประเทศให้คุณอยู่กันจนมีลูกโตมาขนาดนี้ เขายังไม่บ่นซักคำ แต่คุณรอนิดรอหน่อย คุณทนไม่ได้หรือไง สัส!แล้วกรูจะดราม่าทำห่าอัลไลเนี้ยยย 
สุดท้านนี้คงไม่พูดไม่ได้ในเรื่องความร้อนโอ้โหร้อนระดับนรกแตก เรียกได้ว่าไม่ได้ตายในหน้าที่ทหารอย่างภูมิใจก็ตายมันข้างหน้า ที่เกณฑนี่ล่ะ แล้วบวกกับการรอระดับดาวน์โหลด20gb ตายครับตายบ่นก็ไม่ได้ พี่แกปกป้องชาติ แต่ขอได้มั้ยครับรัฐบาลช่วยหาห้องที่มีแอร์หน่อยเถอะกูไหว้แทนพี่น้องชาวไทยล่ะครับ และแล้วผมก็ผ่อนผันผ่านไปอีกปีในปีนี้ที่เวลาเที่ยง เร็วมาก รู้สึกแฮปปี้ เดินๆวิ่งรอบตัวแฟนขนาดกำลังกลับบ้านเหมือนเพิ่งออกจากคุก ทันใดนั้นไปเตะต้นไม้ที่มีรังต่อ โดนต่อยไป3ตัว /จบ/อนาจ 

ปล.รูปข้างบนมันใช่หรอวะ  = =

ยอดเพ็ชร อำนาจดีมีสกุล

วันจันทร์ที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2557

ละครไทยบรรลัยกัน

       
สวัสดีครับช่วงนี้เป็นช่วงชีวิตที่นรกแตกสำหรับผมมาก งานเยอะมากแล้วทับซ้อนกัน
แถมทำแทบตายโดนด่ากันอีก นี่ขนาดเป็นแค่นักศึกษานะเนี่ยย ถ้าผมเป็นนายยกนี่คงจะต้องออกมาร้องไห้แล้วพูดว่า นี่ก็ถอยจนไม่รู้จะถอยยังไงแบ้ว (= =) แต่สำหรับบล็อกนี้ผมมีเวลาให้เสมอเพราะมันเขียนได้ตลอดเวลาไม่ว่าจะกินข้าว นั่งรถ ลงเรือ ตีกลอฟ์ หรือปลูกปะการัง  จึงทำให้ผมสามารถเล่าเรื่องราวสุดแสนประทับใจต่างๆได้ เฮ! (ออกแนวประจบเว็ปgoogleอย่งออกนอกหน้า) 
เอาล่ะครับมาเรื่มกันเลยดีกว่า วันนี้จะพูดเรื่อง"ละครไทยบรรลัยกัน" ซึ่งแน่นอนครับ ผมโครตภูมิใจมากเป็นประเทศที่มีละครอินดี้ที่สุดในกาแลคซี่ โดยเฉพาะ ช่อง7สีทีวีเพื่อใคร ครับช่องที่การจัดลำดับเรตติ้งเป็นอันดับ1 ด้วย โอ้ว ผมเคยได้ยินคำที่ว่า "จะดูว่าประเทศไหนเป็นยังไง ให้ดูที่ทีวีที่เรตติ้งดีที่สุด" 
นั่นล่ะครับ มาดูกันเลย ถ้าสมมุติว่าเราเป็นฝรั่ง แล้วใช้หลักการณ์นี้ โอเค มาเริ่มกันเลย ดีกว่า  
โอ้คนไทยนี่มันเป็นยังไงเดี๋ยวIจะเปิดทีวีช่อง7ดูเลยดีกว่า ! เปิดมาภาพแรก เห็นภาพ เสือ ในเรื่องเสือสมิงหรือปล่าวโอ้ววว นั่นตัดต่อหรือตัดแปะ ใช้ไมโครซอฟWordตัดต่อหรือปล่าวฟะ เรียกได้ว่า ภาพไม่จำเป็นอีกต่อไป ใช้แค่จิตสัมผสเอา 
เอาล่ะครับความมันส์เริ่มมาเยือนนายฝรั่งคนนี้เข้าเต็มเบ้าตา จนกระทั่งมาเจอ ภาพของหนังคุณฉลองภักดี วิจริต เรียกได้ว่า ภาพนี่โทนสีเดียวตั้งแต่ ยุครัตนโกสินยันยุคอินดี้เช่นทุกวันนี้ ที่สำคัญต้องมีระเบิดภูเขาเผากระท่อม แล้วที่สำคัญต้องย่างไก่ด้วย 
ไม่ว่าจะบุกน้ำลุยไฟเตะผีไปที่กันดานขนาดไหน แม่งต้องหาไก่มาย่างได้ทุกที Iล่ะงงจริง ๆ 
พรานแดง ไม่มีอะไรจะโหดเท่านี้อีกแล้วครับ ไม่ทราบเหมือนกันว่าละครชื่ออะไร รู้ต่ว่าแกเป็นพรานที่ปราบจระเข้หายตัวได้ แล้วใช้ลูกซองอยู่ในป่าแต่กระสุนไม่เคยหมดเรียกได้ว่า กลุ่มอเวนเจอร์กำลังตามตัวแกไปร่วมทีมอยู่ครับ
แล้วยังไม่มีหมดมันยังคงมี ไอรอนแมนโผล่ออกมาในละครชาวบ้าน เอ้ย! ได้ยินไม่ผิดหรอกครับ ไอรอนแมนนี่ล่ะ
ถามว่าขอลิขสิทธ์มามั้ย โนว ไม่มีการขอ ไม่มีการเขียนเครดิต แถวบ้านเรียกขโมยกันต่อหน้าต่อตากันไปเลย เฮ! 
อะไรก็เกิดขึ้นได้ครับในละครไทยเช่น สภาพบุรษไทยแลนด์ ที่ใส่หน้ากากแล้วมีตัวทีบนหัวแบบที่ copyกับตันอเมริกามาแบบ 
มาเวลหน้าแทบแหก พร้อมด้วยแอฟเฟ็กระดับ คาบวิชาเลือกในโรงเรียนอนุบาลทานตะวัน เรียกได้ว่าประเทศนี้ ไม่มีอะไรที่ เป็นไปไม่ได้ 
ขนาชาวต่างชาติน้าใหม่กำลังนั่ง งง อยู่/ตัดไปอีกภาพ ช่อง7มีคิงคองขี่ม้าได้แถมยิงปืนได้ จบ.

นาย ยอดเพ็ชร อำนาจดีมีสกุล 

ฝากท้าย
นี่คือเว็ปที่ถามกันได้โดยไม่เห็นหน้า กำลังฮิตเลย ใครอยากถามอะไรผมจัดมา (ห้ามด่าพ่อนะครับ)
http://ask.fm/LastDiamond908

วันพฤหัสบดีที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2557

แท็กซี่ศรีสยาม

       
มาพบกันอีกแล้วนะครับกับบล็อกที่มีสาระที่สุดในประเทศไทย(สาระเลวนะ)ฮ่าๆ เรื่องที่จะพูดกันในคราวนี้ก็คือเรื่อง แท็กซี่ศรีสยาม แค่ได้ยินชื่อทุกคนก็คงจะรู้อยู่แล้วว่าแท็กซี่ไทยมีวีรกรรมมากมายที่ควรถูกนำเสนอในหนังสือวิชา สปช ของเด็กรุ่นใหม่
จะได้มีภูมิคุ้มกันต่อเหล่าพี่ๆแท็กซี่อินดี้เหล่านี้
แท็กซี่ไทย คือ ชื่อแรกที่ผมภูมิใจนำเสนอเข้าสู่ประชาคมอาเซียนเป็นเอกลักษ์ที่บ่งบอกความเป็นไทยแบบสุดทีนคราวนี้ผมก็จะเล่าถึงแท็กซี่ที่ผมสังเกตุเห็นว่าพวกเขาแบ่งตัวกันเป็นหลายประเภท ผมจะแบ่งประเภทดังต่อนี้
ติ่งการเมือง - ครับเชื่อว่าทุกคนเคยเจอ เรียกได้ว่าขึ้นแท็กซี่ ห้ามออกตัวว่าอยู่สีอะไร เพราะมีเปอร์เซ็น50-50 ที่จะได้อยู่ฝ่ายเดียวกะพี่แกเพราะถ้าต่างสีขึ้นมามีไล่ลงกลางทางด่วนแน่ครับ บ้างที่จะพูดว่ากูซื้อดินสอสีมาใหม่ยังมิได้ แต่ถ้าพี่แกเริ่มพูดขึ้นมาเองรับรองครับยาวแน่นอน ไม่ว่าจะเป็นอยากให้พ่อทักกี้กลับบ้านมาโชว์ จูบแผ่นดิน เดอะมิวสิคเคิล หรืออยากให้ลุงกำนันต้นกังนัมสไตล์ 
เรียกได้ว่าแทบไม่มีที่ว่างให้เราพูดว่า เอ่อพี่ครับมึงเลยที่ที่กูจะลงมาแล้วครับ (= =)
สารคดี - หากบ้านคุณทีวีเสียแล้วคุณอยากดูคนค้นคนมาก ปัญหานี่จะหมดเพียงแค่คุณขึ้นแท็กซี่ที่มีคนขับเป็นคนมีอายุ คุณจะได้ดู คนค้นตน แทนเพราะ ลุงแกจะเล่าอัตชีวประวัติ และปัญหาชีวิต หรือชื่มชมตัวเองไปพลางๆ เรียกได้ว่าลงจากรถมานี่อยากทำหนังสือเรื่อง "ชีวิตหลังมิตเตอร์" ของลุงแกเลยทีเดียว รับรองขายดีติด10อันดับหนังสือน่าอ่านที่B2Sแน่นอน 
หื่นสัส - กลุ่มพวกนี้จะเป็นกลุ่มระดับพรีเมียมหาตัวจับยากนานๆจะเจอซักที แต่ผมโชคดีมากครับที่มีโอกาสเจอแบบไม่ได้ตั้งตัว วันหนึ่งผมโบกแท็กซี่จากมหาลัยที่ป้ายรถเมล์ พี่แกก็รับผมแต่รถยังไม่ออก พี่แกก็เอากระจกฝั่งนั่งข้างคนขับลง (ผมนั่งข้างหลังนะครับ) แล้วแกก็ตะโกนออกไปใส่นักศึกษาสาวที่นั่งรอรถเมล์ว่า กระโปรงสั้นดีเนอะ ใส่กางเกงในสีอะไร โดนที่ผู้หญิงสองคนทำหน้างง แล้วพี่ก็ออกรถไป ผมงงนิดๆถึงปานกลางเลยถามว่าพี่รู้จักเขาหรอครับ พี่เขาบอกไม่รู้จักแซวเล่น (โอ้วแซวเล่นแซวพ่องมึงสิครับแบบนี้ ผมได้แต่คิดในใจ) แล้วมันยังไม่จบ พี่แกก็พูดอีกว่าพี่แซวไปทั่วอ่ะ เราไม่ได้ไปปล้ำเขาซักหน่อย 555 (ไอ้สัสมึงไม่ได้ปล้ำแต่มึงให้เกียตรเพศแม่บ้างก็ได้ คิดในใจเป็นครั้งที่สอง) ลงจากรถมาด้วยอาการงงๆ
ไม่อยากนึกภาพผู้หญิงขึ้นรถไปกับมันตอนดึกๆ ระวังตัวกันด้วยนะครับไอ้พวกนี้ ที่บอกว่าโชคดีคือดีที่ได้เจอแล้วมาบอกต่อให้คุณระวังตัวกันครับ 
แต่ที่สุดแล้ว วันหนึ่งผมกลับมาจากถ่ายงานหนังสั้นที่มหาลัยด้วยความเหนื่อยล้ามาก แบกขาตั้งกล้องและของเยอะมากเดินเซไปเซมา นั่งแท็กซี่กลับบ้านไปนึกว่าจะสบายแล้วดันลืมกระเป๋าตังไว้ บนแท็กซี่ ทำให้ไม่มีเงินกินข้าวอีก ผมตะโกนขึ้นไปบนฟ้าเพื่อบอกพระเจ้าว่า ไอ้ ...... เอ้ย 
แต่หลังจากนั้นหนึ่งวัน มีโทรศัพจากมหาลัยโทมาบอกให้มาเอากระเป๋าตังเพราะวันนั้นพี่แท็กซี่ วนรถเอามาคืนให้ เพราะเห็นบัตรนักศึกษา เรียกได้ว่าน้ำตาจะไหล อยากขอบคุณพี่เขาซักทีงามๆ แท็กซี่ดีๆยังมีอีกเยอะครับ ที่หลังมีสอบจิตสำนึก ก่อนขับแท็กซี่ก็ดีนะครับ

ส่งอีเมล์มาพูดคุยถึงเรื่องใกล้ตัวที่น่าภูมิใจกันได้ที่
sevanp_bkk@hotmail.com 

วันอังคารที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2557

นายยกคนกลาง

       
เอาล่ะครับเจอกันอีกครั้งนะครับสำหรับคนที่อ่านบล็อกเพิ่งเกิดของผม วันนี้เราจะมาพูดเรื่องความภูมิใจอีกเรื่องคือ ประเทศไทยเราเป็นประเทศที่สนุก! ระดับความสนุกเทียบเท่ารถไฟเหาะที่ดรีมเวิลด์เอารางมาต่อกับรถไฟเหาะสวนสยาม เรียกได้ว่า เป็นของคู่กัน ความสนุกที่ว่ามาจากกีฬาสีในบ้านเมืองเรา สีแดงvsสีเหลือง เล่นกันทุกวัน ครับ ไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันเลยทีเดียว
เรียนได้ว่าพวกเราไม่โดนบังคับขึ้นแสตนไปนั่งร้องเพลงเหมือนตอนเรียน ม.1 ก็บุญแล้วครับ
คำถามคือ ถ้าเกิดมีนายยกคนกลางขึ้นมา ใครครับใครควรจะเป็นคนๆนั้น คนที่มายุติกีฬาสีแห่งประเทศนี้ได้ เราไม่มีทางรู้หรอกครับ
แต่ถ้าในเลือกกันเล่นๆ ตามใจเรา ผมจะลองเสนอคนเหล่านี้ให้พวกท่านนะครับ
1.ริว จิตสัมผัส โอ้ว นี่ล่ะครับนายยกผู้จะพาประเทศไทยเราไปในทิศทางที่ทุกต้อง เป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน อาจจะเปลี่ยนจากช่วงศูนย์บรรเทาทุกข์ผีมาเป็นศูนย์บรรเทาทุกชาวนาชาวไร่ ปัญหาคนไทยโดนเจ้ากรรมนายเวรตามก็จะหมดไป ขาดอย่างเดียวคือบินได้เท่านั้นเองครับ
2.ลีนาจัง โอ้แทบไม่อยากจะนึกภาพก็รู้ถึงพลังมหาศาลที่จะเปล่งออกมาตอนเจ้แกเป็นนายยกผู้หญิงที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกา ผมว่าไม่เกิดอาทิตจะมีข่าวนายยกลีนาเอาสากกระเบือทุบกระบาลนายยกมอนเตรเนโก เป็นแน่แท้ แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้วครับ
3.ชูวิทย์ ผมเป็นแฟนคลับคนหนึ่งของพี่ท่านด้วยอยากจะเข้าไปร่วมทำลายบ่อน แบบตะลุยระห่ำแหลก อย่างกะ หนังแอ็กชั่นระดับ8 ผมเชื่อครับว่าแกจะเป็นนายยกที่บุกทำลายบ่อนจนตำรวจตกงานกันแน่นอน
4.คุณตัน แน่นอนครับว่าแกทำธุรกิจเก่ง น่าจะบริหารประเทศได้ดี ดื่มอิชิตันกันหลังอาหารเช้าเย็น แถมยกเลิกหวยแล้วส่งฝากันอย่างเดียว เรียกได้ว่าเบาหวานกันทั้งประเทศ เฮ
ตัวอย่างที่ยกมาเนี้ย ขำๆ นะครับ แค่อยากให้ประเทศเราไม่เครียด เพราะความเป็นไทยที่ควรอนุรักษ์กันเอาไว้คือ จิตใจที่ดีงามครับ แตกต่างได้แต่อย่าให้ประเทศแตกแยกกัน ยังไงภาพที่คนไทยรักกัน มันน่าดู กว่า ภาพยิงกันเช่นทุกวันนี้แน่นอน จบ

ปล.แสดงความเห็นติชมกันได้นะครับ

วันอาทิตย์ที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2557

เซเลปกยศ

   
สวัสดีครับเนื่องด้วยตอนนี้ข้าพเจ้ากำลังทำเรื่องยื่นกู้ กยศ ต่อเนื่องมาจนปี3 ที่นอกจากการต่อคิวยื่นเอกสารจะคิวยาวพอๆกับการต่อคิวซื้อข้าวโพดคั่ว Garrett ที่มาเปิดสาขาแรกในไทย ณ ห้าง Siam Paragon แต่ผมก็ยังรักการกู้ยืมนี้มากเพราะมันช่วยสร้างอนาคตของเด็กหลายคนร่วมทั้งตัวผมเองด้วยแม้อาจจะไม่มีเท่าชาวบ้านเขา ฮ่าๆ แต่ความภูมิใจเรื่องที่3วิ่งเข้ามาจู่โจมผมขณะ ต่อคิวรอเซ็นกยศ เมื่อครั้งที่แล้ว            
    ผมได้พบเจอกับบุคคลสังคมหนึ่งซึ่งผมตั้งชื่อพวกเขาว่า "เซเลปกยศ" แค่ได้ยินชื่อก็อยากเข้าไปขอลายเซ็นกันเลยทีเดียวใช่มั้ยล่ะครับ แม่บอกผมว่าเวลาไปเซ็นกยศให้แต่งตัวเรียบร้อยเพื่อที่จะได้ดูสมกับที่เขาให้กู้ แต่ผมก็เชื่อฟังในปีแรกๆ ปีหลังๆนี่ก็มีแหกคอกนิดหน่อยตรงรองเท้าไม่ใช่รองเท้าหนัง
แค่นี้ก็รู้สึกถึงอัตตราเสี่ยงต่อการโดนมองไม่ดี แต่! ความเสี่ยงก็กระเด็นออกไปทันที หลังจากเจอความอินดี้แบบเฮฟวี่เมทัลของกลุ่ม "เซเลปกยศ"
    พี่แกแต่งตัวขัดกับกองทุนกู้ยืนชนิดคนละเจนเนอเรชั่น พี่แกเล่นแบรนด์เนมตั้งแต่ หัว จรด เล็บเท้า ซึ่งในตัวร่วมๆกันแล้วหลายหมื่นกันเลยทีเดียวหรือมากกว่านั้นอีกนะ (กลุ่มนี้จะมีสมาชิกประกอบด้วยผู้หญิงกับเพศที่3) แถมการพูดการจานี่เหมือนเพิ่งจบมาจากต่างประเทศ เรียกได้ว่าแหก ทุกกฎของการวางตัวในการกู้ยื่มกันเลยทีเดียว   
    ในขณะที่ผมกำลังมองดู กลุ่ม "เซเลปกยศ" ในขณะที่ต่อแถวไปอย่างช้าๆ พี่ๆเขาก็ได้แปลงร่างเป็นนักข่าวบันเทิงทันที ด้วยการ วิจารณ์ คนอื่นที่อยู่ละแวกนั้นเช่น
ดูอีนั่น สิ มากับผัวว่ะ / อีนั่นขนตายาวมาก / อี ปี1 นั่นหน้าปลอมมากแก / อีนั่นมีผัวมาแแล้ว7คน /
นั่นล่ะครับผมล่ะอยากสมัครแพ็คเก็ตรายเดือนเป็นsmsเข้ามือถือเหลือเกิน เพื่อจะได้รู้
ว่าใครมีผัวกี่คนบ้างจะได้ทันโลก
    ลักษณะของพวกพี่เหล่านี้ ในเวลาเรียนจะมาเรียนสายหรือไม่ก็ไม่มาเลยโผล่กันอีกทีตอนสอบเรียกได้ว่า เป็นตัวละครลับระดับหาตัวจับยาก ในขณะที่ผมกำลังคิดว่าจะขอลายเซ็นพวกพี่เขาดีหรือขอถ่ายรูปดี ก็ถึงคิวผมซะก่อน
    ขณะที่ผมกำลังเซ็นเอกสารก็มองเห็นหัวกระดาษที่เซ็นว่า กองทุนเงินให้กู้ยืมเพื่อการศึกษา แล้วหันไปมองกลุ่มไอดอลสายพันธ์ใหม่ แล้วคิดในใจว่ามันใช่หรอวะ   จบ

ยอดเพ็ชร อำนาจดีมีสกุล

วันเสาร์ที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2557

รถเมล์ไทยใจเกินร้อย

       
        สวัสดีครับพ่อแม่พี่น้อง หรือบางคนอาจไม่นับญาติกับผมก็ขอภัยด้วยนะครับฮ่าๆ วันนี้มาถึงเรื่องความภาคภูมิใจในความเป็นไทยเรื่องที่2กันเลย
เรื่องนี้แน่นอนว่าทุกคนต้องเคยประสบพบเจอกันแทบทุกคน ยกเว้นลูกคนรวยที่มีคนขับรถรับส่งตั้งแต่เด็ก แต่ในฐานะคนเดินดินธรรมดาอย่างพวกเรา คงจะต้องใช้บริการ
รถเมล์ แน่นอน ซึ่ง ต้องลุ้นกันพอๆกับเปิดผาอิชิตัน ว่าจะเจอกับเหตุการณ์อะไรเมื่อคุณมายืนรอรถที่ป้ายรถเมล์เหนือป้ายมีธงชาติไทยโบกสะปัด
อันดับแรกเลย "รอนาน" ปัญหาระดับเยาวชนจนถึงปัญหาระดับประเทศ ผมเคยจะมามหาวิทลัยด้วยอารมณ์ร่าเริงที่สามารถผลักตัวเองออกจากเตียงนอน
หลังจากเข้าเรียนสายมาหลายวัน ซึ่งวันนี้กะไว้เลยว่า ยังไงก็ไม่สายแน่ครับ เรียน 8โมงครึ่ง นี่ก็เพิ่งจะ7โมงครึ่ง เราก็มาอยู่ที่ป้ายรถเมล์แล้ว ระยะทางปกติ 20นาทีก็น่าจะถึง
กะว่าเหลือครึ่งชั่วโมงจะไปนั่งจิบกาแฟรอ อาจารย์ในห้องเรียนหลังจากสายมาหลายวัน แต่ การรถเมล์แห่งประเทศไทยก็ได้ทรยศความตั้งใจของผมด้วยการ ไม่ผ่านมาเป็นเวลา
ครึ่งชั่วโมง ซึ่งแน่นอนครับ รอจน จะตอกเสาเข็ม สร้างถิ่งฐานแม่งตรงป้ายรถเมล์เลยครับ /ตัดมาอีกภาพ เข้าเรียนสายเหมือนเดิม
อันดับสองคือ "สายนรก" เชื่อว่าทุกพิ้นที่ต้องมีรถเมล์สายนรกอย่างน้อย1สายซึ่งส่วนมากจะเป็นรถของเอกชนร่วมบริการ ซึ่งไอ้รถเมล์พวกนี้มันมีอาการผิดปกติทางสมอง
มันคงจำสับสนระหว่างถนนกับสนามแข่งซึ่งขับกันแบบ ขึ้นสะพานเล็กๆทีนี่ ลอยเป็นภาพสโล อย่างกะหนังแอ็คชั่น ซึ่งในขนาดที่มันคิดว่า วิญญาณ พอล วอล์คเกอร์ ที่เสียไปมาสิงอยู่ในร่างมัน
ผู้โดยสารคนแก่ ก็หน้าเสีย พร้อมถุงกับข้าวในมือที่ไม่เชื่อฟังแรงดึงดูดของโลก เหตุการณ์แบบนี้มีทุกวันครับ วันดีคืนดี กระเป๋ารถเมล์ก็พูดจากวนตีนลูกค้าซะอย่างงั้น อินดี้มาก
บางวันนี่มีศึกใหญ่ครับ ผมนั่งอยู่ข้างหน้าแล้วกได้ยินระเป๋ารถเมล์พูดกับคนขับว่า เอ้ยไอ้สายนี่(รถเมล์สายคู่อริ)มาแล้วอย่าให้มันแซงนะ เดี๋ยวมันเอาคนไปหมด หลังจากนั้นจากการชมวิวข้างทาง
ก็เปลี่ยนเป็นการดูหนังแอ็คชั่น แบบ 4D โดยไม่ต้องไปถึงโรงหนัง เรียกได้ว่ามีชีวิตรอดมาก็บุญแล้วครับ
อับดับสามคือ "รถเมล์ฟรีพากันหนีประชาชน" หากคุณเป็นคนต่างชาติไม่รู้จัก รถเมล์ฟรีมาก่อน ข้อ สังเกตุง่ายๆครับ
1.จอดไม่ตรงป้าย เรียกได้ว่าจอดตรงป้ายอย่าเรียกข้าว่ารถเมล์ฟรี ต้องเลยป้ายระยะที่เราต้องวิ่ง4x100ไปขึ้นอย่างไวเพราะถ้าช้า แม่งไม่รอด้วย บางทียังขึ้นไม่ครบสองขาเลยแม่งไปแระ
2.รีบเหมือนบ้านไฟไหม้ เรียกได้ว่าอัตตราความเร็วไม่แพ้รถเมล์สายนรกข้อบนเลยครับ เบรคทีนี่แทบได้เสียกันบนรถเมล์ ไม่รู้แกจะรีบไปไหน ภาษีพวกกูนะเว้ย
3.บ่น อันนี้ไม่รู้ว่าเคยเจอกันมั้ยแต่ผมเคยครับ คือคนขับแม่ง บ่นนู่นบ่นนี่ ตั้งแต่ลูกไม่ได้กินข้าวเช้า ยัน10ปีที่แล้ว แกทำอาชีพอะไรรู้กันหมดครับ ฟังแล้วอยากกดแชร์ขึ้นหน้าเฟสตรงนั้นเลย
วันก่อนผมได้ขึ้นรถเมล์สายหนึ่งมาซึ่ง ประทับใจมาก เพราะเหลือบไปเห็นข้อความหนึ่ง เขียนว่า "ผู้โดยสารคือผู้มีพระคุณ ทุกชีวิตเราดูแล" ซึ่งทำให้ผมยิ้ม จนลงจากรถ
ผมละอยากจะเอาคำนี้ไปทำเป็นสติ๊กเกอร์ไปแปะไอ้พวกรถเมล์นรก และรถเมล์ฟรี เหลือเกิน ในขณะที่ผมกำลังต่อรถด้วยรอยยิ้ม หันขึ้นมองสติ๊กเกอร์ข้างรถ เขียนว่า
"รถเมล์ฟรีจากภาษีประชาชน"
อยากให้เขียนแบบนี้มากกว่า
"รถเมล์ฟรีจากภาษีประชาชน ผู้โดยสารคือผู้มีพระคุณ ทุกชีวิตเราดูแล" จบ

วันศุกร์ที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2557

ขอทานเลเวลอัพ

     สวัสดีครับ พ่อแม่พี่น้องที่มากันในวันนี้ เราจะมาทวงความเป็นธรรมกัน ! (เอ้ยไม่ใช่ แระ) ไงก็สวัสดีนะครับทุกท่านที่สละเวลาชีวิตมาอ่านบล็อกของผม
หรือบางคนอาจกำลังหาเว็บโป๊แต่เข้าผิดก็ช่วยอยู่อ่านกันก่อนนะครับ แหม่ อยากได้เว็ปทักมาหลังไมค์นะครับ (ล้อเล่นนะ) นี่คือการเขียนกล่องครั้งแรกของผม (อ้าวคนละบล็อกหรอ)
ซึ่งผมจะใช้ช่องทางนี้แหละ เขียนสิ่งที่พบเจอแล้วเกิดอาการ เอ้ย ! นี่มันความภาคภูมิใจของ ประเทศเราชัดๆ
     เอาล่ะครับความภาคภูมิใจแรกมาหาผมโดยไม่ตั้งตัว ผมก็ไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไงกับเหตุการณ์ตรงหน้า ใจผมเต้นตามจังหวะการ สัมผัสระหว่างนิ้วมือกับโทรศัพไอโฟนของคนตรงหน้าผมขณะที่ผมค่อยๆเดินลงสะพานลอยมากับแฟน ภาพตรงหน้านั่นคือ ! ขอทานกำลังเล่นไอโฟนอย่างเมามันส์ เฮ! ผมนี่แทบก้มกราบและมอบโล่ สาขาขอทานไทยก้าวทันไอที กันเลยที่ดียว ขอทานผู้หญิงแต่งตัวโทรมๆ พร้อมแก้วน้ำจากเซเว่นเหลือๆที่พี่แกเอามาทำเป็นที่รอรับเงินจากความสงสารของชาวเรา ผมไม่กล้าทำอะไรเลยครับนอกจากเดินแล้วมองแบบ คำถามเต็มกาบาล
แล้วพี่ขอทานแกก็ไม่มองอะไรเลยนะครับ นอกจากนั่งเล่นไอโฟนอย่างใจจดใจจ่อ
     ผมลงมานั่งรอรถเมล์ใต้สะพานลอยพร้อมมองคุณขอทานด้วยความคิดในแง่ดีก่อน
     อับดับแรก คือ หนึ่งแกอาจจะเก็บได้หรือเปล่า แต่คงจะไม่ล่ะครับ เพราะไอโฟนก็ต้องมีรหัสเครื่องใช่มั้ยแล้วบวกกับลีลาที่แกละเลงนิ้วลงบนจอช่างเชี่ยวชาญ และสามารถเล่นแอฟได้อย่างเต็มอัตตรา
     อันดับ สองคือ รู้สึกว่าตัวเอง ดูเป็นคนจนขึ้นมาทันที เพราะผมยังไม่มีปัญญาเก็บตังเองซื้อไอโฟนเลย (เพราะความอดทนต่ำ)แถมยังเป็นแค่นักศึกษากากๆคนหนึ่ง
     อันดับ สาม หรือพี่แกเก็บตังซื้อเอง โอ้โห ถ้าเป็นจริงจะสุดยอดมาก แกต้องนั่งขอทานด้วยความหวังแล้วเก็บออมอยู่หลายเดือนกันเลยทีเดียว นอกจากเงินที่ได้มาดำรงชีพ
ยังเก็บตังซื้อโทรศัพได้ เผลอๆ อาจจะมีอ่างอาบน้ำทองคำอยู่บ้านแกด้วยก็ได้  อาชีพ ขอทานควรติด 1 ในสิบอาชีพในฝันของคนไทยแล้วล่ะครับงานนี้
     ในขณะที่กำลังคิดอับดับ สี่ แฟนผมก็หันพูด ดึงสติผมกลับมา ด้วยคำว่าทำไมไม่ถ่ายรูปไว้ล่ะ ผมจึงตัดสินใจเดินขึ้นสะพานลอยผ่านพี่ขอทาน เซเลบ  ท่านนี้อีกรอบละรอโอกาสเดินลงมา
แล้วถ่ายรูปเอาไว้(นึกได้ทีหลังว่าทำไมผมไม่ถ่ายคลิปว่ะครับ) ในขนาดที่ถ่ายรูปเสร็จและเดินลงมาเป็นภาพสโล ระหว่างผมที่กำลังดูรูปพร้อมเดินผ่านพี่ขอทานที่กำลังเล่นคุ๊กกี้รันรอคนมาให้เงินนั้น
ภาพทุกอย่างตัดไปเป็นสีขาวดำเป็นภาพ แม่ผมกำลังซื้อมะนาวและผมกำลังดึงเสื้อแม่ในวัยเด็ก เพื่อขอเงิน10บาทเอาไปให้ขอทานที่นั่งอยู่ใกล้แผงผัก ผมได้เงินมาแล้ววิ่งเอาไปให้ลุงขอทานด้วยรอยยิ้ม
เสียงเหรียญที่กระทบกับแก้วเหล็กของลุง เป็นเสียง เดียวกับที่พี่ขอทานเซเลบ กำลังกระโดดเก็บเงินในเกมส์ คุ้กกี้รัน จบ.

ยอดเพ็ชร อำนาจดีมีสกุล