เรื่องนี้แน่นอนว่าทุกคนต้องเคยประสบพบเจอกันแทบทุกคน ยกเว้นลูกคนรวยที่มีคนขับรถรับส่งตั้งแต่เด็ก แต่ในฐานะคนเดินดินธรรมดาอย่างพวกเรา คงจะต้องใช้บริการ
รถเมล์ แน่นอน ซึ่ง ต้องลุ้นกันพอๆกับเปิดผาอิชิตัน ว่าจะเจอกับเหตุการณ์อะไรเมื่อคุณมายืนรอรถที่ป้ายรถเมล์เหนือป้ายมีธงชาติไทยโบกสะปัด
อันดับแรกเลย "รอนาน" ปัญหาระดับเยาวชนจนถึงปัญหาระดับประเทศ ผมเคยจะมามหาวิทลัยด้วยอารมณ์ร่าเริงที่สามารถผลักตัวเองออกจากเตียงนอน
หลังจากเข้าเรียนสายมาหลายวัน ซึ่งวันนี้กะไว้เลยว่า ยังไงก็ไม่สายแน่ครับ เรียน 8โมงครึ่ง นี่ก็เพิ่งจะ7โมงครึ่ง เราก็มาอยู่ที่ป้ายรถเมล์แล้ว ระยะทางปกติ 20นาทีก็น่าจะถึง
กะว่าเหลือครึ่งชั่วโมงจะไปนั่งจิบกาแฟรอ อาจารย์ในห้องเรียนหลังจากสายมาหลายวัน แต่ การรถเมล์แห่งประเทศไทยก็ได้ทรยศความตั้งใจของผมด้วยการ ไม่ผ่านมาเป็นเวลา
ครึ่งชั่วโมง ซึ่งแน่นอนครับ รอจน จะตอกเสาเข็ม สร้างถิ่งฐานแม่งตรงป้ายรถเมล์เลยครับ /ตัดมาอีกภาพ เข้าเรียนสายเหมือนเดิม
อันดับสองคือ "สายนรก" เชื่อว่าทุกพิ้นที่ต้องมีรถเมล์สายนรกอย่างน้อย1สายซึ่งส่วนมากจะเป็นรถของเอกชนร่วมบริการ ซึ่งไอ้รถเมล์พวกนี้มันมีอาการผิดปกติทางสมอง
มันคงจำสับสนระหว่างถนนกับสนามแข่งซึ่งขับกันแบบ ขึ้นสะพานเล็กๆทีนี่ ลอยเป็นภาพสโล อย่างกะหนังแอ็คชั่น ซึ่งในขนาดที่มันคิดว่า วิญญาณ พอล วอล์คเกอร์ ที่เสียไปมาสิงอยู่ในร่างมัน
ผู้โดยสารคนแก่ ก็หน้าเสีย พร้อมถุงกับข้าวในมือที่ไม่เชื่อฟังแรงดึงดูดของโลก เหตุการณ์แบบนี้มีทุกวันครับ วันดีคืนดี กระเป๋ารถเมล์ก็พูดจากวนตีนลูกค้าซะอย่างงั้น อินดี้มาก
บางวันนี่มีศึกใหญ่ครับ ผมนั่งอยู่ข้างหน้าแล้วกได้ยินระเป๋ารถเมล์พูดกับคนขับว่า เอ้ยไอ้สายนี่(รถเมล์สายคู่อริ)มาแล้วอย่าให้มันแซงนะ เดี๋ยวมันเอาคนไปหมด หลังจากนั้นจากการชมวิวข้างทาง
ก็เปลี่ยนเป็นการดูหนังแอ็คชั่น แบบ 4D โดยไม่ต้องไปถึงโรงหนัง เรียกได้ว่ามีชีวิตรอดมาก็บุญแล้วครับ
อับดับสามคือ "รถเมล์ฟรีพากันหนีประชาชน" หากคุณเป็นคนต่างชาติไม่รู้จัก รถเมล์ฟรีมาก่อน ข้อ สังเกตุง่ายๆครับ
1.จอดไม่ตรงป้าย เรียกได้ว่าจอดตรงป้ายอย่าเรียกข้าว่ารถเมล์ฟรี ต้องเลยป้ายระยะที่เราต้องวิ่ง4x100ไปขึ้นอย่างไวเพราะถ้าช้า แม่งไม่รอด้วย บางทียังขึ้นไม่ครบสองขาเลยแม่งไปแระ
2.รีบเหมือนบ้านไฟไหม้ เรียกได้ว่าอัตตราความเร็วไม่แพ้รถเมล์สายนรกข้อบนเลยครับ เบรคทีนี่แทบได้เสียกันบนรถเมล์ ไม่รู้แกจะรีบไปไหน ภาษีพวกกูนะเว้ย
3.บ่น อันนี้ไม่รู้ว่าเคยเจอกันมั้ยแต่ผมเคยครับ คือคนขับแม่ง บ่นนู่นบ่นนี่ ตั้งแต่ลูกไม่ได้กินข้าวเช้า ยัน10ปีที่แล้ว แกทำอาชีพอะไรรู้กันหมดครับ ฟังแล้วอยากกดแชร์ขึ้นหน้าเฟสตรงนั้นเลย
วันก่อนผมได้ขึ้นรถเมล์สายหนึ่งมาซึ่ง ประทับใจมาก เพราะเหลือบไปเห็นข้อความหนึ่ง เขียนว่า "ผู้โดยสารคือผู้มีพระคุณ ทุกชีวิตเราดูแล" ซึ่งทำให้ผมยิ้ม จนลงจากรถ
ผมละอยากจะเอาคำนี้ไปทำเป็นสติ๊กเกอร์ไปแปะไอ้พวกรถเมล์นรก และรถเมล์ฟรี เหลือเกิน ในขณะที่ผมกำลังต่อรถด้วยรอยยิ้ม หันขึ้นมองสติ๊กเกอร์ข้างรถ เขียนว่า
"รถเมล์ฟรีจากภาษีประชาชน"
อยากให้เขียนแบบนี้มากกว่า
"รถเมล์ฟรีจากภาษีประชาชน ผู้โดยสารคือผู้มีพระคุณ ทุกชีวิตเราดูแล" จบ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น